اونروز من از صبح ساعت ۵ حرم بودم و کشیک پاس اول . ظهر که شد دیگه از شدت زانو درد و کمر درد طاقت نمی آوردم .

وقتی ظهر کشیکم تموم شد ، از مسئول بخش اجازه گرفتم و از حرم بیرون اومدم و رفتم آرایشگاه تا موهام رو مرتب کنم . آخه یک ماه بود که آرایشگاه نرفته بودم و موهام خیلی بلند شده بود .

بعد از آرایشگاه رفتم خونه و یک ساعتی خوابیدم . دوباره بلند شدم ، کت و شلوار خادمی رو پوشیدم ، سوار ماشین شدم و رفتم حرم .

به محض رسیدن به حرم وارد دفتر بخش شدم و کارت حضور و غیاب رو زدم . ساعت حدودا ۵ بعد از ظهر بود .

ساعت ۵:۱۵ دقیقه بود که گفتن بریم به سمت صحن هدایت ، محل ضیافت افطار .

وفتی رسیدیم اونجا به من و چند تا دیگه از همکارا پانچ دادن و گفتن که کارت دعوت زائرین رو سوراخ کنیم و اونا رو به محل اطعام راهنمایی کنیم .

مردم میومدن . خیلی زیاد بودن . به گفته مسئول بخش اونشب شلوغترین شب بود و حدود ۱۲۰۰۰ نفر میهمان سفره با برکت امام رضا (ع) بودن .

ساعت ۶:۵۵ دقیقه اذان مغرب گفته شد و ما بین سیل جمعیت مشغول کار خودمون بودیم و خدمت رسانی می کردیم . برای افطار همون لحظه یه شیشه آب بهمون دادن و من از شدت تشنگی همه اون شیشه آب رو یک دفعه سر کشیدم .

تا ساعت ۷:۳۰ دقیقه مشغول بودیم تا اینکه کم کم از شدت جمعیت کاسته شد . دیگه کم کم اونایی که افطاری ها رو گرفته بودن و میخواستن ببرن خونه تا همه اهل خانواده از اون غذای تبرک استفاده کنن ، داشتن میومدن تا از اون مکان خارج بشن . به ما گفتن که بریم کنار در وایستیم و دست به سینه به مهمونا خوش آمد بگیم و از اونا تشکر کنیم و یادآوری کنیم که طلبیده شدن و مهمون آقا امام رضا (ع) بودن . من به همه التماس دعا می گفتم .

واقعا فضای معنوی ای ایجاد شده بود . سه بار گریه ام گرفت و یواشکی چند قطره اشک می ریختم .

برام خیلی زیبا بود . انگار اون لحظه فرشته ها اونجا بودن و من توی یک قطعه از بهشت ایستاده بودم .

تا می تونستم دعا میکردم و امام رضا (ع) رو واسطه می کردم و از خدا حاجت می خواستم .

تا حالا همچین لذتی رو توی تمام عمرا نچشیده بودم . انشاالله نصیب همه بشه و برای من هم دوباره پیش بیاد .